حکومت زنان به قلم مبینا ترابی
پارت صد و پنجاه و چهارم :
چند قدم بیشتر از ساختمان دادگاه دور نشده بودیم که صدای آرام موتور ماشینی از پشت سرمان آمد.
ماشین مشکیرنگی جلوی ورودی توقف کرد.
نه بوقی زد.
نه چراغی خاموش و روشن کرد.
فقط آرام آمد و درست چند متر جلوتر از ما ایستاد.
شیشهها کاملاً دودی بود.
بدنهاش آنقدر تمیز و براق بود که نور سرد صبح رویش میلغزید، اما چیزی در ظاهرش بود که باعث شد ناخودآگاه با

لطفا صبر کنید...

سلام
0متوجه نشدم مارال عقب نشسته بود؟ بین اون دوتا مرد؟